8 september - vijf jaar geleden

 

Vijf jaar geleden nu;
de dood, onwelkom maar verwacht
schoorvoetend ook begroet
als een bevrijding
van wat uitzichtloos
en zinloos was geworden.

En weer zeg ik:
‘Vaarwel, mijn lief!
Ik heb je liefgehad
zo goed ik kon,
en ben je dankbaar
voor de liefde die je gaf.

Niet enkel maar aan mij,
maar vol bewondering gezien
aan zoveel anderen,
alsof er geen maat bestond
voor wat je geven kon!

Vaarwel mijn lief,
ik hoop je weer te zien,
en weet niet
of dat wel zo gaat.

Maar hoe dan ook
draag ik jouw liefde in me mee
en geef die door
zo goed ik kan.

Vijf jaar geleden  nu!
Ondanks de woede en de pijn
die ik nog voel,
blijf ik niet stil staan bij je dood
maar draag jouw leven
in mij mee
en deel die uit met gulle hand
zoals ook jij dat deed.

Vaarwel mijn lief,
ik zal je nooit vergeten!

 

 

 

 


[vervolg]