7 maart - 2

 

Gezegende stilte

 

Éindelijk hoor ik weer
de stemmen in mijn hoofd
die niet echt stemmen zijn,
maar wat naar taal zoekt
diep uit mijn vandaan.

 

Niet langer overstemd
door het lawaai
van stemmen die haast
omnipotent, omnipresent
mijn aandacht trekken;
alsof het goden zijn
die zeggen wat ik doen
of laten moet
of die dreigen met straf
wanneer ik mij misdraag
volgens de normen
die zij stellen en niet ik.

 

Éindelijk hoor ik weer
de stemmen in mijn hoofd,
raakt het contract hersteld
met wie ik diep
van binnen ben.
Maar wat me nog
het meest verbaast
is dat ik nu ook weer
de stemmen hoor
van mensen om mij heen,
van dat wat diep in hén
naar woorden zoekt

 

en samen zoeken wij
naar taal die wegen wijst
naar leven waarin wij,
niet langer van onszelf
en van elkaar vervreemd,
weer vrede vinden, rust,
die we zijn kwijtgeraakt.

 

 


[volgende]