5 juli - hun namen leven voort

 

Bij het overzetten van ouder materiaal naar mijn nieuwe website, stuitte ik op dit gedicht dat ik schreef voor 4 mei 2019, maar dat eigenlijk voor altijd geldt. Ook na de moord op George Floyd en alles wat dat aan bewustzijn (en helaas weerstand) oproept, de moeite waard:

 

 

Wij noemen hier de namen
van de slachtoffers
van haat, geweld en moord;
zij leven voort!

Hier noemen wij de namen
van de slachtoffers van strijd,
hen toegewijd gedenken wij;
zo is het toen gegaan,
zo gaat het nu.

De namen van hun beulen zullen zwijgen.
Zíj zullen hier geen aandacht krijgen,
ín ons is er geen ruimte voor hun haat,
dat kwaad dat weren wij,
maar levens die zij stalen,
die zullen stralen,

In ons leven zij voort,
die zijn vermoord.

Hun namen en hun levens zijn bewaard,
ze zijn het waard,
dat wij hen met ons dragen,
niet enkel maar vandaag,
maar alle dagen
dat vrede wordt gediend
en liefde wordt gedeeld,

dat wij ons niet aan haat gewonnen geven,
maar aan leven,
dat van ons en wie ons eigen zijn
maar ook de medemens
die vreemd is, niet vertrouwd,
dat ook voor haar, voor hem,
aan ruimte wordt gebouwd,
dat niet hún namen straks herdacht
als slachtoffers van dood en nacht.

Alleen bewaren en herdenken
breekt een toekomst open
waar wij samen lopen,
hand in hand
en zingen van de vrede
die ons eens voorgoed verbindt.

Jij bent, hoewel mij niet vertrouwd
geen vijand, maar mijn vrind
op weg naar morgen
waar de namen van de slachtoffers
van haat, geweld en moord
worden geëerd, gehoord,
niet van hun moordenaars en beulen,
want die namen zijn vergeten,
hun gedachtenis en spoor in ons
voorgoed gewist,
verdwenen in de mist.

Hier noemen wij de namen
van wie zijn vermoord,
zij leven voort in ons

opdat de vrede daagt!

 

 


[vervolg]