30 januari

In loving memory Tetske, Roelina:

 

Als ik hun namen lees,
hier in mijn huid getatoeëerd,
en dieper nog dan dat,
dan houd ik haar weer even in mij armen
ook al is ze dood,
dan streel ik nog heel even haar gezicht
al merkt ze daar
met hersens die al stervend zijn
niet echt iets van
maar toch

mijn hart kan nu niets anders doen
dan zoeken naar nabijheid
die niet haalbaar is
voorgoed buiten bereik
houd ik hen vast
en koester wie ze waren
in mijn hart
zo lang dat kloppen blijft,
zo lang ik leef
want ik ben dood
als ik dat niet meer doe
dus kus ik steeds opnieuw
hun namen in mijn huid gegrift
maar meer nog in mijn hart
dat nog in liefde klopt

 

 


[volgende]