27 oktober - ik ben het zat

 

Aan het nadenken over een bundeltje gedichten en over de titel: De corona op het werk, of, Effe lekker zieken! o.i.d. Een nieuw versje dat vannacht opborrelde en vanmorgen werd uitgeschreven:

 

 

Ik ben het zat!
Net zoals jij
en wou dat alles weer normaal werd!

Dat negatief gedoe;
al dat gescheld en dat geweld,
dat kinderachtige verwend gedrag
wanneer je niet je zin krijgt!
Ik ben het zat!

Ik snap het wel!
Alles lijkt nu onzeker,
alles anders dan normaal,
dat zit je op je nek,
daar word je gek van
af en toe,
dat snap ik best.
Dat heb ik ook!
Ik ben het zat!

Maar dat gezeik en dat gezeur,
die korte lontjes allemaal.
Ik ben het zat!

Doe es normaal!
Alleen wanneer we samen er voor gaan
dan wordt het beter!
Misschien zelfs stukken beter dan het was,
dat kan maar zo,
als we het samen doen
en samen deze crisis dragen!

We zetten samen
onze rug er onder,
klaren deze klus,
komen er sterker uit
en meer verbonden.

Ik ben het zat
al dat gedonder en gedoe
en steek mijn handen uit
naar jou en vraag:
'Doe jij ook mee?
Dan bouwen we gezamenlijk
aan iets dat mooier is
dan je ooit hebt gekend.
Een wereld waarin mensen
kunnen rekenen op mensen
als het er om spant.

Dus hou es op met dat gescheld
met dat geweld,
met dat verwend gedoe
en steek je handen uit de mouwen,
span je spieren,
span je in
en zing een lied,
een strijdlied
tegen alles wat verdeelt.

Ik ben het zat
dat onze wereld,
die van jou en die van mij
nu naar de kloten gaat!

Dus doe je mee?

 

 

 

 


[einde oktober]