20 september - dragende mensen

 

Zoals zo vaak: een beetje aan het mijmeren.

 

 

Je leeft, je doet je best en je gaat dood,
en wat er overblijft
van alles wat je zei en deed,
dat zal de tijd wel leren
ook al staat je naam er vaak niet bij,
misschien enkeling die dat nog weet,
een tijdje dan,
totdat ook die is doodgegaan,
en niemand weet dat jij het was
die zei en deed,
dat hem of haar in eigen tijd
wat vrede brengt
en soms zelfs puur geluk.

Maar als ik dat bedenk,
dan word ik me bewust
dat ook mijn vrede en geluk
gebouwd zijn op woorden en de daden,
van mensen van wie ik de naam niet ken.

Dus petje af voor jou,
meneer, mevrouw,
mijn dank voor wat jij zei en deed.
Ik geef er vanaf nu
mijn deel van door in woord en daad,
ook als straks niemand meer
mijn naam nog weet.
Ik weet; de wereld werd er toch
een stukje mooier van.

 

 

 

 


[vervolg]