18 april - raapsels

 

versjes schrijven, of eigenlijk raapsels verzamelen (zo noem ik die al jaren groeiende hoop taalsels) van wat in mijn vaak volle hoofd voorbijkomt.

Zoals deze:

 

 

Mijn hoofd is soms zo vol
dat ik dan
als een dol gedraaide gek
probeer te grijpen,
te bekijken wat voorbij komt;
meestal net te laat.

Soms schrijf ik dingen op;
een wirrewar van denken
en van voelen
dat zich fragmentarisch,
onvolledig vangen laat
in taal.

En toch, en toch
kan ik dat zelden laten.
Wat het is
dat weet ik niet,
maar eindeloos geboeid
door dat zo volle hoofd
(van mij?)
schrijf ik wat dingen op
die ik te pakken krijg,
net lang genoeg
om te bekijken,
om te draaien,
soms zelfs even
voor het licht te houden.

Wat voor licht?
Ik weet het niet,
maar kan alleen maar
raden naar de bron
van licht, gevoel en taal,

en van het wonder vol
met open mond
wat stamelend
verzamelen;
fragmentjes wonder,
want dat is
wat leven is
voor mij.

 


[vervolg]